Başbakan ”Bugün burada dünyanın en büyük ve gelişmiş karbon yakalama laboratuvarını açıyoruz. Bu özel laboratuvarda günümüzün en önemli sorunlarından birini çözmeye çalışacağız” dedi.

Trampetler çaldı, yerel çocuk korosu bir şarkı söyledi ve karbon yakalama ve depolama dünyasında herşey yolundaydı.

Stoltenberg’in konuşmasını yaptığı sahnenin arkasında gökyüzüne ulaşan iki kule yükseliyordu.

Kulelerde denenecek teknolojiler bulunuyor.Shell yöneticisi Andy Brown ”Bu merkez sayesinde atık gazlarda ve rafineri atıklarında bulunan karbon dioksit gazını ucuza ve etkili bir biçimde nasıl yakalayabileceğimizi bulacağız” dedi.

Brown ”Karbon dioksit yakalamada kullanılabilecek yeni maddeler test edebileceğiz ve karbonu sonsuza dek bir yerde depolamayı da başarabileceğiz” dedi.Mongastad’daki Teknoloji Merkezi büyük oranda Norveç Devleti’ne ait olsa da Shell’in de aralarında bulunduğu bazı özel şirketler de projede hisse sahibi.

Uluslararası Enerji Ajansı burda edinilecek bilgilerin küresel ısınma ile savaşta önemli adımlar atılmasını sağlayacağını inandıklarını söyledi.Norveç Hükümeti ve Norveç Devlet Şirketi Statoil bu projeyi hayata geçirmeye 2006 yılında karar verdi.

Proje planlanandan on kat daha pahalıya geldi.Toplamda Norveç’e 1 milyar dolara mal oldu.Bir çok hükümet, Norveç’inki kadar zengin olanlar bile, giderler bu kadar artınca projeyi rafa kaldırırdı.Ancak Mongstad’daki bu proje politikacıların sonunu getirmesiyle tanınıyor.

2000 yılında Başbakan Kjell Magne Bondevik Mongstad’da o sırada inşa edilen bir güç istasyonu nedeniyle koalisyon partnerleri ile anlaşmazlığa düştü ve istifa etti.

Norveç’in etkili çevreci gruplarından Bellona’nın başkanı Frederic Hauge’ye göre Mongstad’a karbon yakalama tesisini inşa etmeyi başaramasaydı bu hükümet de düşerdi.

Hauge ”Öyle bir durum ki bu proje tamamlanmasaydı hükümet düşerdi. Çünkü bu projeden vazgeçilirse Sosyalist parti koalisyondan ayrılır” dedi.

Norveç’in petrol ve gaz üretimi dünyadaki fosil yakıt üretiminin %3′ünü oluşturuyor. Ve bu gaz ve petrolün yakılması gerekiyor, peki kirlenme nasıl önlenecek?
Gaz çözümü

Mongstad’a kurulan yeni tesis Norveç’in ihtiyaçlarına uygun.Ülke uzun süredir çevre ilgili konularda gelişimci bir tavır sergiliyor.

Uluslararası Çevre Ajansı yöneticisi Maria van der Hoeven ”Norveç’in çevre koruma ile ilgili konularda bir den çok defa öncülük ettiğini gördük. Norveç’in bu konudaki öncülüğünün devam ettiğini bu projeyle de görüyoruz” dedi.

Doğaya bırakılan karbon miktarının vergiye bağlanması kararının ardından Norveç dünyanın en gelişmiş karbon yakalama projesini başlattı.

Norveç’in karbon yasasına göre doğaya bırakılan Karbondioksit oranı arttıkça, ödenen vergi de artıyor. Norveç’te çıkarılan gazın CO2 oranı %9, bu da gazı çıkaran şirketin karından daha çok vergi ödemek zorunda kalabileceği anlamına geliyor.

Bu noktada karbon yakalama tesisi devreye giriyor.Şu anki karbon kontrol teknolojileri santrallere takıldığında verimliliği azaltıyor.

Yani santral aynı oranda enerji elde etmek için daha çok yakıt harcıyor.Örnek olarak Norveç’teki Karsto termik santralinin verimlilik oranı %59, ancak karbon kontrol ünitesi takılırsa bu verimlilik oranı %50′ye düşüyor.

Bilim adamları yeni tesiste yapılacak araştırmalar sayesinde karbon kontrolü bulunan santrallerin verimliliğini %54 civarında tutabilmeyi planlıyor.

Eğer bu konuda başarı sağlanabilirse sadece Norveç’te değil dünyanın her yerinde termik santrallerin karbon kontrolü uygulamasına daha sıcak bakacakları ve çevre için çok önemli bir adım atılmış olacağına inanılıyor.

Mongstad’de ilk olarak sıvı bazlı teknolojiler test edilecek.

60 metre yüksekliğindeki kulelerden birinde amonyak benzeri bir sıvı bulunuyor.

Sıvı kulenin tepesinden aşağı indikçe karbondioksit içeren gaz da yukarı çıkıyor.

Sıvının görevi karbondioksiti yakalamak ve içine hapsetmek.

Sıvı daha sonra ısıtılıyor ve içine hapsettiği karbondioksiti serbest bırakıyor.

Bu noktada zararlı gaz depolanıyor.

Bu yeni tesis yeni teknolojiler kullanmak isteyen tüm santraller ve fabrikalar için deneyler yapacak.

Kaynak

Anadolu dağ turnalarının diğer turnalardan en önemli farkı başlarında kırmızı bir leke bulunmaması. 20 çiftten az sayılarıyla dünyanın en nadir turnası olduğu ortaya konan Anadolu dağ turnası (Grus grus archibaldii) Ardahan, Kars, Erzurum, Erzincan, Muş, Sivas ve Van’da yaşıyor. Anadolu dağ turnası çok az sayıda Kafkasya ülkelerinde de görülüyor.

Doğa Derneği ve Dünya Turna Vakfı uzmanları tarafından iki yıldır yürütülen çalışmalara göre Doğu Anadolu Bölgesi’nde keşfedilen Anadolu dağ turnasının dünyadaki tüm dağılım alanı Doğu Anadolu, İran, Gürcistan ve Ermenistan’da yer alıyor. Dünyada 20 çiftin altında kaldığı tahmin edilen bu alttürün Türkiye’de üreyen 6 çiftinin yuvası biliniyor. Komşu ülkelerden İran’da 1 çift, Ermenistan’da ise 2 çiftin yeri biliniyor. Ne var ki Anadolu dağ turnaları kurutma, baraj ve yol yapım çalışmaları gibi tehditler nedeni ile yok olma tehlikesi ile karşı karşıya.

Geçmişte Doğu Anadolu’daki çok sayıda sulak alanda üreyen Anadolu dağ turnaları, günümüzde yalnızca Muş, Van, Erzurum, Kars, Sivas, Ardahan ve Erzincan civarında bulunan sulak alanlarda yaşamını sürdürüyor. Sulak alanlardaki kurutma çalışmaları, baraj, yol inşaatları ve üreme döneminde çıkarılan saz yangınları dünyanın en nadir turna alttürünün varlığını tehdit ediyor.

Doğa Derneği ve Dünya Turna Vakfı’nın (International Crane Foundation) yürütmekte olduğu proje kapsamında son iki yılda Doğu Anadolu’da 9 ili kapsayan bir çalışma gerçekleştirildi. Arazi çalışmalarının ardından Almanya ve Rusya’da türün dünyada önde gelen uzmanlarıyla bir araya gelen Doğa Derneği uzmanları, türün acil olarak kurtarılması konusunda çalışma başlatma kararı aldı. Proje kapsamında bilinen bireylerin üreme başarısının izlenmesinin yanı sıra yöre halkı, karar vericiler ve yerel yönetimlerle beraber çalışılarak, üreme alanlarındaki tehditlerin ortadan kaldırılması hedefleniyor. Tehditlere karşı acil önlem alınmazsa bu nadir canlının yeryüzünden silinmesi an meselesi.

Anadolu dağ turnasının korunması için Türkiye’deki herkesin elini taşın altına koyması gerektiğini belirten Doğa Derneği Genel Müdürü Engin Yılmaz “Anadolu dağ turnalarının sadece türkülerde kalmaması için Türkiye’ye büyük görev düşüyor. Doğa Derneği, yedi yıl önce başlattığı Hedef: Sıfır Yok Oluş kampanyasıyla çok sayıda ortaklık kurdu ve en nadir canlı türlerinin korunmasını sağladı. Anadolu kimliğinin ayrılmaz parçası turnalar için de seferber olmalıyız” dedi.

Kaynak

Japonya, geçtiğimiz yıl yaşanan Fukuşima nükleer felaketinin ardından aşamalı olarak ülkedeki 54 reaktörü kapattı. Enerji verimliliği tedbirleri sayesinde, ülkede elektrik sıkıntısı yaşanmadı.

Greenpeace Akdeniz İklim ve Enerji Kampanyası Sorumlusu Cenk Levi, “Japonya tüm dünyaya nükleersiz bir geleceğin mümkün olduğunu gösteriyor. Enerji verimliliği ve yoğunluğun doğru dengelemesi sayesinde, nükleersiz yazı, kışa taşımak da mümkün. Türkiye’de, eğer nükleer santral kurulmazsa elektriklerin kesileceği sıklıkla gündeme geliyor. Sanayisi bu kadar gelişmiş bir ülke olan Japonya’da kapatılan nükleer santrallere rağmen elektriklerin kesilmemesi, bu argümanların gerçekçi olmadığının en güzel örneği. Türkiye de dahil tüm ülkeler, hem Japonya’da yaşanan felaketten, hem de ‘nükleersiz yaz’dan ders almalı, nükleersiz, güvenli bir gelecek için enerji verimliliği ve yenilenebilir enerjilere yönelmelidir” dedi.

Kaynak

Dünyada hızla yaygınlaşan bir ekolojik arazi planlama yöntemi olan permakültür uygulayıcıları bu yaz Türkiye’de üç önemli etkinlikte bir araya gelecek.

2010’da kurulan Türkiye Permakültür Araştırma Enstitüsü’nün (TPAE), ev sahipliğindeki etkinliklerden permakültür tasarımının tüm detaylarıyla ele alındığı Permakültür Tasarım Sertifikası Kursu, 30 Haziran-13 Temmuz tarihleri arasında İstanbul Kadir Has Üniversitesi’nde yapılacak.

Kursun hemen ardından 14 Temmuz’da Akdeniz Bölgesel Permakültür Konferansı, permakültür uzmanlarıyla meraklıları buluşturacak. 17-21 Temmuz 2012 tarihleri arasında Marmariç Permakültür Köyü’ndeki uygulama alanında farklı ülkelerden katılımcılar Akdeniz Bölgesel Permakültür Buluşması için bir araya gelecek.

Kendi kendine yeterliliği temel alan permakültür dünyanın hemen her ülkesinde giderek yaygınlaşan bir sosyal dönüşüm. Türkiye’de de Permakültür tasarımını uygulayanların sayısı artıyor.

Kaynak

TPAO 3 farklı bölgede büyük miktarda kaya gaz-petrol rezervi olduğunu belirledi

Doğalgazda en büyük ithalatçı olan ABD’yi ihracatçı konuma getirerek Rusya’dan daha fazla üretim yapmasını sağlayan ve doğalgaz piyasasında çığır açan kaya gazı (Shale gas) metodu Türkiye’nin yeni umudu oldu. Dünyanın en büyük petrol üreticilerinden biri olmasına rağmen “Petrol var mı? Yok mu?” tartışmalarının devam ettiği Türkiye’de yeni petrol çalışmaları için kollar sıvandı. Milli petrol şirketi Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı (TPAO), Türkiye’de Diyarbakır, Erzurum veTrakya’daki üç alanda kaya gazı-petrol baseni olduğunu belirledi. TPAO, bu bölgelerde 20 trilyon metreküp doğalgaz ve 500 milyar varil petrol rezervi taşıyabilecek kaya yapılarının olabileceğini belirledi.

SEZARYENLE PETROL
Dünyada yeni model olan kayaçların içindeki gaz ve petrolün bulunmasını “Sezaryenle petrol bulma” şeklinde yorumlayan TPAO yetkilileri, Türkiye’de bu metodla ciddi petrol ve gaz rezervi olabileceğini söyledi. Telaffuz edilen rakamlar Türkiye’yi petrol ve gaz ihracatçısı konumuna getirecekken, yetkililer konuya ihtiyatlı yaklaşıyor. Sondajlar sonunda asıl tablonun görüleceğini belirten yetkililer, “Ancak ciddi potansiyel var. Emareler güçlü” değerlendirmesi yapıyor.

TALİPLİ ÇOK
Yetkililer, her gün birkaç yabancı şirketin Türkiye’deki bu alanlar için ortaklık teklifi yaptığını söyledi. Shell ile yapılan anlaşmaya göre, bu bölgelerde yapılacak sondajların tamamının masrafını Shell ödeyecek. Bulunacak petrolün yüzde 70′i TPAO’ya ait olacak.

20 YIL ÖNCE TERK EDEN SHELL GERİ DÖNDÜ
Türkiye’yi 20 yıl önce terkeden Shell de Akdeniz’in yanı sıra kaya gazı metodlarla bulunacak kayaç yapısı için Türkiye’ye geri geldi. Yetkililer, “Rakamlar hacimsel hesapla yapıldı. Haziranda ilk çalışmalar başlayacak. Önemli rezervlere ulaşabiliriz. Ancak Shell’in büyük bir istekle bu çalışmayı yapması bile olumlu gelişme” değerlendirmesinde bulundu.

TPAO’DAN KARADENİZ’E YENİ SONDAJ ÇALIŞMASI
Akdeniz’e açılan Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı (TPAO), Karadeniz’de de sessiz sedasız sondaj çalışmalarına devam ediyor. Türkiye’den ayrılan Deep Water Champion sondaj gemisinin Romanya’nın Karadeniz açıklarında gaz keşfi yapmasının ardından TPAO da yeni sondaj çalışmalarına koyuldu. TPAO yetkililerinden alınan bilgiye göre Tekirdağ İğneada’da 5 bin metrelik sondaj çalışmalarına başlandı.

Kaynak

Bakan Bayraktar, toplam enerji ihtiyacının yüzde 40′ının binalardan kaynaklandığını, 2011 yılı istatistiklerine göre enerji kaynağının yüzde 80 dolaylarında ithalata dayandığını ifade etti.

Geçen yıl Rusya ile 30 milyar dolar olan ticaret hacminin, 6 milyar dolarının ihracat ve 24 milyar doların da ithalat olduğuna işaret eden Bayraktar, ihracatın 20 milyar dolarlık kısmının enerjiden sağlandığını ve ithal edilen enerjinin yüzde 32′sinin sadece binalarda tüketildiğini vurguladı.

Bayraktar, mevcut binaların yalıtımsız ve mimari tasarımlarının, yenilenebilir enerji kaynaklarını göz önünde bulundurmadığından enerji tüketimlerinin çok yüksek olduğunu dile getirerek, ”Gerek kentsel dönüşüm kapsamında ve gerekse binaların tadil edilerek iyileştirilmesi ile mevcut binaların ısıtma, soğutma, aydınlatma gereksinimlerinde aynı konfor şartlarını yüzde 50 daha az enerji ile gerçekleştirmek mümkün” dedi.

Mevcut binaların tümünün bir yıl içinde iyileştirilmesi durumunda 14 milyar dolar dövizin yurt dışına çıkmasının önleneceğini vurgulayan Bayraktar, bu sayede iş gücü istihdamının, enerji verimli ürünler ve yenilenebilir enerji kaynakları sektöründe hem işgücü hem de iş alanı oluşturmasının kaçınılmaz olduğunu anlattı.

Bayraktar, enerji verimliliğini artıran binaların çok büyük artısının olduğunu belirterek, ”Akıllı binaların faydaları saymakla bitmiyor. Konut sahibi aylık fatura öderken kazanacak. Sanayici kazanacak. İş alanları açılarak istihdam sağlanacak. Devlet yüksek enerji faturalarından kurtularak, enerji arz güvenliğini sağlayacak. Dış politikalarında vereceği kararlarda enerji çıkarlarını gözetmek zorunda kalmayacak” dedi.

Yeni inşa edilecek binaların, bu konuda daha şanslı olduğuna dikkati çeken Bayraktar, enerji verimliliği göz önünde bulundurularak binanın mimarisinin oluşturulması, akıllı sistemler entegre edilerek mekanik ve elektrik sistemlerinin tasarlanmasının, bina ilk yatırım maliyetini sadece yüzde 10 artırdığını, binanın işletme masraflarını ise yüzde 50 düşürdüğünü anlattı.

Bayraktar, ayrıca mikro kojenerasyon, fotovoltaik paneller, rüzgar enerjisinden faydalanarak binaların enerji ihtiyacı daha ekonomik ve temiz enerji ile karşılanırsa iletim ve dağıtım kayıplarının en aza ineceğini belirterek, 10 yıl içinde yapılacak dönüşümlerle 20 milyar dolarlara ulaşan bir kazanım sağlanabileceğini sözlerine ekledi.

Kaynak

Hindistan da erozyon sorunu yaşayan ülkelerden biri. Bu sorunu çözmek isteyen bir Hintli kolları sıvadı. Tek başına 1360 dönümlük bir araziyi ağaçlandırdı.

Jadav “Molai” Payeng, bu büyük projeye başladığında henüz 17 yaşındaydı. Aradan tam 30 yıl geçti. Şimdi 47 yaşında. Ve yıllardır tek başına çalışarak bir orman oluşturdu.

30 yıl önce bir sel felaketinin ardından harekete geçti. Sel suları çekildikten sonra, orman olmayan yerlerde hayatın tamamen bittiğini görünce ilk ağaçlandırma çalışmalarına başladı.

“O günlerde kimse bana yardımcı olmadı. Hatta bu işi bırakmamı öğütlediler” diye anlatıyor ilk günleri… Şimdi 47 yaşında… 30 yıl önce, daha 17 yaşındayken başladığı ağaçlandırma projesi sayesinde 1360 dönümlük bir orman oluştu. 30 yıl boyunca tek başına tek tek ağaç dikti. Onları her gün suladı. Hatta toprağın canlanması için kırmızı karıncalar buldu. Onun sayesinde bir zamanlar kupkuru bir alan olan yerde şimdi yüzlerce canlı yaşıyor.

Kaynak

Clay Hamilton dün verdiği bir röportajda “Türkiye’de biyoteknoloji duygusal bir konu” diyerek GDO’lara karşı ülkemizde var olan haklı hassasiyeti küçümseyen ifadeler kullanmıştı.

Greenpeace Akdeniz Tarım Kampanyası Sorumlusu Tarık Nejat Dinç ABD Büyükelçiliği Tarım Müsteşarı’nın açıklamalarını şu sözlerle değerlendirdi: “Türkiye’ye GDO’ların girmesini istemeyen milyonlar duygusal mı davranıyorlar bilemem, ama ABD’li GDO üreticisi tohum şirketlerinin çıkarlarını korumaya çalışan sayın Hamilton’un açıklamalarının ‘tamamen duygusal’ olduğu aşikar! Ancak Biyogüvenlik Kurulu’nun yem amaçlı kullanılmak üzere genetiği değiştirilmiş 9 mısır çeşidiyle ilgili başvuruyu karara bağlaması beklenen şu günlerde sayın Hamilton’un kamuoyunu etkilemeye yönelik bu açıklamaları talihsiz olduğu kadar da manidardır. GDO’lardan kaynaklanan riskleri kontrol etmek amacıyla hazırlanan Cartagena Biyogüvenlik Protokolü’ne Dünyanın 163 ülkesi imza attı. Ancak bu 163 ülke arasında Amerika Birleşik Devletleri yok!” dedi.

Greenpeace Clay Hamilton’un GDO’ları öven açıklamalarını Dünya üzerinde en büyük GDO üreticisi ülke olan ABD’nin, Türkiye’deki GDO karşıtı hareketten rahatsız olmasının ve pazar kaybetme kaygısının bir göstergesi olarak görüyor.

Kaynak

Bitkiler nasıl teşhis edilir? Heveslileri ve meraklıları için Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi’de özel bir atölye çalışması düzenleniyor.

Bahçemizdeki bitkiler uzman hocalar tarafından teşhis ediliyor. 8 Nisan 2012′de saat 10.00 da başlayacak olan çalışmaya Prof. Dr. Tuna Ekim, Prof. Dr. Mehmet Koyuncu, Prof. Dr. Mecit Vural, Prof. Dr. Neriman Özhatay, Prof. Dr. Rahim Anşin, Prof. Dr. Kerim Alpınar, Prof. Dr. Adil Güner katılacak.

Etkinliğe istediğiniz saatte, istediğiniz sürede katılabilirsiniz. Etkinliğe katılmak için rezervasyon yaptırmanız gerekmekte.

Kaynak

Tavsiyeler ise, tarımın sürdürülebilir şekilde yoğunlaştırılması, tarım alanlarından katı atık ve sera gazı salımlarının azaltılması yönünde.

Sürdürülebilir Tarım ve İklim Değişikliği Komisyonu raporunu hazırlayabilmek için bilim insanları ve siyasetçilerin sunduğu verileri bir yıldan uzun bir süre mercek altına yatırdı.

Komisyon raporunu “Gezegen Üzerindeki Baskılar Konferansı“nda açıkladı.

Komisyona İngiltere hükümetinin baş bilim danışmanı Profesör Sir John Beddington başkanlık ediyor.

Sir John, BBC’ye yaptığı açıklamada, “Eğer 13 yıl sonra, hem şu anda yetersiz beslenen bir milyar insanın içinde olduğu yoksulluğa, hem de dünya nüfusuna eklenecek bir milyar yeni insana ilişkin çözümler üretmek istiyorsanız, tarım üretiminde dev bir artış gerçekleştirmeniz gerekiyor.” dedi.

Sir John Beddington, “Bunu daha önce kullanılan tarım teknolojisiyle yapamazsınız; çünkü bu dünyanın tümünde sera gazı salımlarının çok büyük miktarda artmasını getirir ve iklim değişikliğini etkiler.” diye ekledi.

Tarımın şu anda yeryüzünde insan salımı sera gazlarının yaklaşık üçte birini oluşturduğu düşünülüyor. Burada kesin rakamlar söylemek çok zor, çünkü sera gazı salımlarının önemli bir kısmı yeşil alanların yok edilmesinden kaynaklanıyor ve bunun yol açtığı gaz salımını ölçmek çok zor.

Bölgeler arası farklılıklar olmakla birlikte küresel ısınmanın genel olarak her yerde, en çok da Güney Asya’da tarım ürünleri hasadını olumsuz etkilemesi bekleniyor.

Öyle ki, bazı araştırmalar Güney Asya’nın tarım üretiminin 50 yıl içinde yarıya inebileceğine işaret ediyor.

Sir John, üretimi artırırken sera gazı salımlarını artırmayacak, kısacası “iklimi etkilemeyecek” türden tarım teknolojileri geliştirmek gerektiğini söylüyor.

Komisyonun çalışmalarını koordine eden Dr. Christine Negra, farklı bölgelerde ihtiyaca uygun farklı tarım teknikleri geliştirmek gerekeceğine işaret ediyor.

Dr. Negra, “Bazı yerlerde organik tarım tekniklerine başvurmak uygun ya da ekonomik olarak avantajlı. Öyle olunca iyi sosyo-ekonomik ve çevresel sonuçlar verebiliyor” diyor ve sürdürüyor:

“Genetik yapısı değiştirilmiş ürünler yetiştirilen başka bazı yerlerde de gıda güvenliği ve sosyo-ekonomik sorunlara çözümler getirebiliyorsunuz. Güvenli olduğu kanıtlanan durumlarda, bu da doğru bir yaklaşım.”

Komisyonun tavsiyeleri, tarım teknikleriyle sınırlı değil.

Komisyon, tarım üretimi ve tüketimi ile ilgili ekonomik ve politik çerçevenin, sürdürülebilirliği teşvik edecek ve üretimi artırırken çevreye etkilerini asgariye indirecek şekilde değiştirilmesi gerektiğini vurguluyor.

Bunun için çiftçilerin daha çok yatırıma ve daha geniş bilgiye ihtiyacı olduğu ve hükümetlerin, politikalarının odağına, sürdürülebilir tarımı koymaları gerektiği vurgulanıyor.

Kaynak